Najwspanialsze wspomnienia zaklęte w klejnocie...
Współpraca

Jeżeli reprezentują Państwo Krematorium lub Zakład Pogrzebowy - zapraszamy do współpracy. Zanim jednak włączymy Państwa Zakład do sieci naszych Partnerów, chcemy mieć pewność, że najwyższe profesjonalne standardy i wartości etyczne, tak istotne w tej branży, rozumiemy i postrzegamy jednakowo.

Zapraszamy do współpracy
Czym są diamenty?

Diament stanowi najpiękniejszą formę krystaliczną węgla. Żaden inny kamień szlachetny nie dorównuje mu twardością. Przetrwał miliardy lat, opierając się siłom natury, by olśniewać swym pięknem i blaskiem. W tej części serwisu prezentujemy Państwu garść podstawowych wiadomości o tych wyjątkowych klejnotach.

Więcej o diamentach

Dla Partnerów



CZYM SĄ DIAMENTY?

 

W TEJ CZĘŚCI SERWISU PREZENTUJEMY PAŃSTWU SKRÓCONE KOMPENDIUM WIEDZY O DIAMENTACH

 

CZYM JEST DIAMENT?

OBRÓBKA DIAMENTÓW

ZASADA 4C

CERTYFIKAT

SŁYNNE DIAMENTY

 

CZYM JEST DIAMENT?

 

Diament stanowi najpiękniejszą formę krystaliczną węgla. Żaden inny kamień szlachetny nie dorównuje mu twardością. Przetrwał miliardy lat, opierając się siłom natury, by olśniewać swym pięknem i blaskiem.


Skład chemiczny diamentu poznano dopiero pod koniec XIX wieku, wcześniej badacze byli przekonani, że ten niezwykły kamień o nietypowych właściwościach utworzony jest przez nieznany pierwiastek zwany ziemią diamentową. Tymczasem diament to brat grafitu. Diament, podobnie jak grafit, zbudowany jest z atomów węgla.


Atomy węgla są połączone krótkimi, mocnymi wiązaniami w sześciennej, krystalicznej siatce. Krystalizacja przebiega w ekstremalnych warunkach, gdy ciśnienie przekracza 70000 kilogramów na centymetr kwadratowy, a temperatura jest wyższa od 1300°C, co odpowiada warunkom na głębokości  100-200 km pod powierzchnią skorupy ziemskiej.

 

Słowo diament pochodzi z greckiego słowa adamas – niepokorny, niepokonany, niezwyciężony. Diament jest najtwardszym materiałem naszej planety. Osiąga najwyższy, t.j. 10 stopień twardości w skali Mohsa według, której określana jest twardość minerałów.

Przez ponad 1000 lat, począwszy od IV wieku p.n.e., jedynym znanym źródłem diamentów były Indie. W 1725 r. odkryto złoża w Brazylii, a w 1860 w Afryce Południowej. To właśnie w RPA znajduje się jedno z największych pierwotnych złóż diamentów. Poza tym duże pokłady występują także w Tanzanii, Botswanie, Angoli, Rosji, Australii i Kanadzie. Do najlepszych złóż wtórnych, ze względu na jakość dostarczanego surowca jubilerskiego, zaliczane są złoża rozciągające się wzdłuż wybrzeża Namibii.


Nieobrobiony i niewypolerowany diament wygląda jak niegodny zainteresowania kawałek szkła. Dopiero po jego obróbce i wyszlifowaniu faset zaiskrzy i ukaże swoją pełną urodę.

 

BUDOWA DIAMENTU

 

 

 

 

OBRÓBKA DIAMENTU KROK PO KROKU


- oznaczanie
Po dokładnym zbadaniu przez specjalistę surowego kamienia i decyzji w jaki sposób będzie on obrabiany, na kamieniu laserem wypalone są płaszczyzny cięcia (ryski) następnie jest cięty i szlifowany.

- łupanie
Łupanie jest metodą dzielenia kamienia, gdy surowy diament jest rozdzielony na dwie lub więcej części, jednym uderzeniem wzdłuż łupnych linii – zatem w określonym kierunku. Powyższa technika była stosowana przed setkami lat w Indii, jednak aby ją zastosować potrzeba dużej zręczności. Łupanie prowadzone jest zawsze równolegle wzdłuż kierunku kryształu.

- cięcie
Cięcie prowadzi się w poprzek kierunku kryształu. Kamień jest cięty ekstremalnie cienką, diamentową tarczą powleczoną olejem i diamentowym pyłem. Tarcze osiągają od 10 000 – 15 000 obrotów na minutę. Najlepiej prowadzić cięcie z prędkością około jednego milimetra na godzinę. Rozcinanie wielkich kamieni może trwać  kilka tygodni.

- zaokrąglanie
Przez zaokrąglanie łupanego lub już rozciętego kamienia diament uzyskuje swój przyszły kształt.

- szlifowanie
Podczas szlifowania na powierzchni diamentu wytwarzane są fasety.

 

 

 

 

ZASADA 4C

- barwa (colour)
Czysty diament jest minerałem bezbarwnym. Ponieważ często w sieci krystalicznej diamentu występują również jony innych pierwiastków, np.: boru, azotu, manganu, żelaza, zdecydowana większość wydobywanych kamieni jest zabarwiona. Wyróżnia się diamenty o barwach typowych, tzn. od bezbarwnych po różne odcienie barwy żółtej, brązowej lub szarej, oraz diamenty o barwach fantazyjnych, np. niebieskiej, różowej, zielonej. Szacuje się, że na 10 tysięcy kamieni o barwach typowych przypada tylko jeden o barwie fantazyjnej. Klasa barwy oznaczana jest za pomocą litery lub zakresu liter między D a Z. Najlepszą barwę mają kamienie oznaczone literą D.

- czystość (clarity)
Duża liczba wrostków w postaci innych minerałów, spękań i różnorodne zaburzenia w strukturze diamentu mogą powodować niewłaściwe rozchodzenie się promieni świetlnych wnikających do wnętrza kamienia. Skutkiem tego jest obniżona brylancja.
Diamenty mogą mieć znamiona nie tylko wewnętrzne (nazywane inkluzjami), ale również zewnętrzne – zwane skazami. O tym, do jakiej klasy czystości określony diament zostanie przypisany decyduje nie tylko obecność wyżej wymienionych znamion, ale również ich rozmieszczenie, wielkość, liczba, łatwość dostrzegania i ich wpływ na brylancję.

- masa (carat)
Masę kamieni szlachetnych, w tym diamentów, wyznacza się w karatach metrycznych. Termin karat pochodzi z języka łacińskiego, od nazwy rośliny Ceratonia siliqua (szarańczyn), której nasiona po wysuszeniu mają jednakowy ciężar i dawniej były używane jako jednostka masy.
Międzynarodowym skrótem jednostki karat jest przyjęte zwyczajowo oznaczenie „ct". Jeden karat metryczny (jeden karat) został zdefiniowany jako 200 mg co jest równoważne 0,2 g. Masa diamentu podawana jest w karatach z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku.

- szlif (cut)
Tylko dzięki właściwemu oszlifowaniu diamentu można dostrzec jego wspaniałą brylancję. To zjawisko powstaje w wyniku całkowitego wewnętrznego odbicia i rozszczepienia promieni świetlnych, jak również odbicia światła od zewnętrznych powierzchni (faset).
Diamentom, tak jak i innym kamieniom szlachetnym i ozdobnym, można nadać rozmaite szlify. Wśród diamentów możemy wyróżnić kamienie o szlifie brylantowym okrągłym (brylanty) oraz kamienie o szlifach fantazyjnych.

 

Słowa „diament” i „brylant” często stosowane są zamiennie. Nie jest to jednak prawidłowe, bo o ile każdy brylant jest diamentem, to nie każdy diament jest brylantem. Na ogół diament o szlifie brylantowym okrągłym posiada 57 fasetek.

 


Do kształtów fantazyjnych zalicza się m.in.: markizę, owal, gruszkę (potocznie nazywaną łezką), serce, bagietę czy princessę.

 

ONE Diamonds® w standardzie korzysta z trzech podstawowych szlifów: brylantowy, princess i radiant.

 

 

 

 

 

 

CERTYFIKAT

 

Każdy diament sprzedawany przez poważnego handlowca musi posiadać certyfikat, który to, jest wystawiany przez laboratorium gemmologiczne, zarejestrowane w ogólnoświatowym rejestrze laboratoriów gemmologicznych.


Na certyfikacie, który jest swego rodzaju metryką diamentu muszą być przedstawione informacje o 4C – barwa, waga, czystość, rodzaj i jakość szlifu. Dalej certyfikat musi zawierać nazwę i adres laboratorium gemmologicznego, numer i datę jego sporządzenia. Certyfikat gwarantuje kupującemu jakość i stwierdza autentyczność nabytego diamentu

ONE Diamonds® certyfikuje diamenty na życzenie klienta w IGI w Antwerpii (International Gemological Institute) lub SSEF w Szwajcarii (Schweizerische Gemmologisches Institut).

 

 

Zobacz więcej

 

 

MIKROINSKRYPCJA

Na rondyście (rancie korony diamentu) wygrawerowana może zostać zimnym laserem mikroinskrypcja.


Zobacz więcej

 

 

 

SŁYNNE DIAMENTY


Cullinan - największy na świecie diament nieobrobiony o masie 3106 ct, zwany również Gwiazdą Afryki. Znaleziony w 1905 roku. Został pocięty na 103 części.

 

 

 

 

 

 

De Beers - największy na świecie diament o barwie żółtej i masie 234,50 ct.
Grand Conde - największy na świecie brylant o barwie jasnoróżowej i masie 50 ct.
Gwiazda Ziemia - największy na świecie diament o barwie kawowobrązowej i masie 111,59 ct. Oszlifowany w kształcie łezki z 284,90-karatowego surowca pozyskanego w 1967 r. w kopalni w RPA.

 



Hope - najsłynniejszy diament barwy szafirowoniebieskiej, o owalnym szlifie i masie 45,52 ct. Mimo wyjątkowej urody, diament nigdy nie cieszył się dobrą sławą. Przypisywano mu szatańską moc sprowadzania nieszczęść i zadawania śmierci. I rzeczywiście, wielu spośród jego właścicieli ginęło śmiercią gwałtowną. Kronikarze śledzący losy najwspanialszych klejnotów naliczyli 126 nieszczęśliwych przypadków wśród posiadaczy kamienia.

 



Kooh-i-Noor - jeden z najsłynniejszych diamentów o masie 108,93 ct, wydobyty w 1849 r. Kamieniowi towarzyszy głęboko zakorzeniony przesąd, że diament sprowadza nieszczęście na wszystkich noszących go mężczyzn, dlatego też przesądna królowa Wiktoria kazała zamieścić w testamencie klauzulę, że jeśli diament przypadnie męskiemu spadkobiercy, może być noszony tylko przez jego królewską małżonkę.

 



Orłow - zaliczany do najczystszych i najpiękniejszych diamentów świata - masa 189,62 ct.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Diament jest doskonałym symbolem wiecznych więzów. Tradycja tej niekończącej się miłości jest kultywowana od kilku stuleci. Pierwsze wzmianki o podarowaniu diamentów, jako wyjątkowego symbolu miłości pochodzą z początku XV wieku.

 

Tradycję darowania diamentowego pierścienia jako zaręczynowego zaczął w roku 1477 arcywojewoda Maksymilian I z dynastii Habsburgów, kiedy diamentowy, zaręczynowy pierścień podarował Marii Burgundzkiej. Od tego czasu tradycja diamentowych pierścieni zaręczynowych rozszerzyła się na cały świat z rodzin arystokratycznych do rodzin przemysłowców, a w ostatnim stuleciu także do rodzin „zwyczajnych śmiertelników“.